MONUMENTOS FUNERARIOS
Estos edificacións eran considerados coma os
fogares dos deuses e estaban destinados a conservar e protexer ós sarcófagos
das profanacións e a gardar os obxectos e ofrendas có morto necesitaba.
A
forma de enterramento máis antiga era a
mastaba,
pirámide truncada que vai ser durante o imperio Antigo a tumba de sacerdotes,
nobres e faraóns. Para reflexar mellor a acumulación de poder dos faraóns construíronse
mastabas superpostas, nacendo así as pirámides escalonads
como a pirámide de Zoser.
As
pirámides representan a Ra. A súas aristas son os raios de sol que caen sobre
a terra. Non teñen fachada nin punto de referencia, para protexer ós corpos
dos faraóns dos ladróns de tumbas. As pirámide mís coñecidas son as de os
faraóns Keops, Kefrén e Micerinos.
Durante o Imperio Medio a forma de enterramento
troca, construíndose os hipoxeos, sepulcros excavados en roca, en acantilados
á marxe do Nilo, de plano complicado, con cámaras,e corredores e incluso
falsas portas. No Imperio Novo
xorden os hemi-speos, tumbas excavadas en pedra coma as anteriores, pero nos que
se comeza a separación entre sepulcro e capela, que sairá cara ó exterior.
