¡Antón!Hola curmán.E bueno, hola tamén a esta personiña que traes contigo, que non quero que pense que son un mal educado por non saudar.

-¡Hola Manel! Pois sí,por fin estou de visita no teu fogar, e xa ves, veño acompañado por esta persoa que me guía nos meus desprazamentos con tan bó tino.¿a que é guai? Por certo,sempre que viaxo, chego cunha sede tremenda,e bueno,xa que estamos aquí ,pódoche dicir que con fame tamén,¿non terás un vasiño de auga para beber?

¡Con el hai comida a fartar! Pois xa me dirás,¿cómo non vai ter comida de sobra se vive nun dos mellores restaurantes            de? ¡Ui! Agora sí que vou engordar, xa verás tí como a miña avoa me topa máis gordecho e máis bó mozo ...

-De comer pódoche ofrecer todo o que queiras -(¿non cho dicía eu?)- teño ahí unha carta de queixos que te has de chupa-lo bigote, pero no tocante á auga non podo dicirvo-lo mesmo, teredes que mercala. Aquí no restaurante temos os nosos problemas, como lavan tanta louza e tantos manteles e servilletas, a auga que utilizamos nós está suxa, con xabrón, con deterxente,con restos de comida, de papeis,etc. entón non se pode beber,e temos que mercala ou pasar sin ela na casa. Así que queredes podo ofrecervos algo de xantar.

Antón pensa ...

"¿Moita comida e nada de auga? Pois ¡menudo choio!¿cómo vou inxerir alimento se non podo beber algo tan fresco,sano e natural coma a auga?Esto non é tan bó como parecía. A auga ocupa un papel moi importante na vida dos seres vivos. Eu son un ser vivo, e polo tanto a auga é importante para a miña vida, ¿poderei prescindir entón dela?"